Miejska Biblioteka Publiczna jest instytucją finansowaną przez Urząd Miasta Włocławek
                                   szukaj w serwisie:

O F E R T A


Jak się zapisać do biblioteki?




O NAS
O patronie
Historia
Dyrekcja
S B P (Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich)
D K K (Dyskusyjny Klub Książki)


KONKURSY
Informacje o konkursach
Wyniki konkursów


MBP ZAPRASZA

FILIE BIBLIOTEKI
Filia Nr 1 - ul. Grodzka
Filia Nr 2 - ul. Dziewińska
Filia Nr 3 - ul. Toruńska
Filia Nr 6 - ul. Żytnia
Filia Nr 7 - ul. Kapitulna
Filia Nr 8 - ul. Olszowa
Filia Nr 9 - ul. Sielska
Filia Nr 10 - ul. Kościelna
Filia Nr 11 - ul. Łęgska
Filia Dz. Nr 1 - ul. Warszawska
Filia Dz. Nr 2 - ul. Dziewińska
Filia Książki Mówionej ul. Warszawska

STRUKTURA ORGANIZACYJNA
Sekretariat
Sekcja Obsługi Informatycznej
Wypożyczalnia
Dział Informacyjno-Bibliograficzny
Dział Współpracy i Promocji Biblioteki

Dział Gromadzenia i Opracow. Zbior.
Czytelnia Prasy
Dział Księgowości
Dział Organizacyjno-Administracyjny

NOWOŚCI WYDAWNICZE
 

Wszystkie wydawnictwa

DANE KONTAKTOWE
Godziny otwarcia
Linki
Kontakt
Archiwum www



  O patronie



"Często, kiedy z mgieł nocy plusk fal mnie doleci
- Błądzącego samotnie po twoim bulwarze-
Wpływa we mnie, o miasto, wiew tysiącleci
I w zadumie o twoich długich dziejach marzę."


(fragment wiersza "Miasto" Z. Arentowicza)


Zdzisław Walenty Arentowicz - literat, wybitny znawca historii
i tradycji ziemi kujawskiej.

Urodził się 8 listopada 1890 roku w Krośniewicach, w powiecie kutnowskim. Był synem Leonarda, rolnika i Franciszki z domu Sutorowskiej. Miał dwójkę rodzeństwa, starszą siostrę Cecylię
i młodszego brata Józefa. Lata dzieciństwa spędził
w niewielkim majątku we Wdowie koło Piotrkowa Trybunalskiego. W 1901 r. przyjechał do Włocławka, do dziadków Sutorowskich, aby tu odebrać staranną edukację. Tu uczęszczał do Włocławskiej Szkoły Handlowej (obecnie LZK).
W 1905 r. brał udział w strajku o szkołę polską zainicjowanym przez młodzież ze Szkoły Handlowej.

Młody Arentowicz w latach 1908-1910 współredagował uczniowską gazetkę "Pobudka" pisząc pod pseudonimami: "Lach" i "Neris", która ukazywała się w WSH wbrew woli zaborcy. Pisał tam artykuły poświęcone historii Polski i publikował własne utwory poetyckie.
Po uzyskaniu matury w 1910r. Arentowicz studiował historię literatury, najpierw w Krakowie na Uniwersytecie Jagiellońskim, a od 1911r. na katolickim uniwersytecie we Fryburgu (Szwajcaria). Wybuch I wojny światowej w 1914r. zmusił Arentowicza do przerwania studiów i powrotu do Włocławka. W latach 1914-1916 pracował jako prywatny nauczyciel. W roku 1916 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. Przełomowym momentem w życiu Zdzisława Arentowicza był rok 1917. Wtedy to już na dobre postanowił związać swoją przyszłość z Włocławkiem.

W tym też roku założył "Księgarnię Kujawską" przy placu Wolności w budynku, w którym obecnie mieści się hotel "Zajazd Polski". Księgarnia stała się miejscem spotkań wielu działaczy kulturalnych; pełniła rolę klubu dyskusyjnego i literackiego. Wraz z jej otwarciem Arentowicz rozpoczął działalność wydawniczą. Wydawał tam swoje własne utwory ("Zbiorek wierszy o Kościuszce") oraz wiersze Teofila Lenartowicza, Kornela Makuszyńskiego i Marii Konopnickiej.

W 1918r. Z. Arentowicz został członkiem Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, gdzie prowadził Sekcję Regionalistyczną. Od tego czasu organizował wycieczki krajoznawcze
i wygłaszał odczyty popularyzujące historię i tradycję Kujaw. W latach 1918-1919 był publicystą "Gazety Kujawskiej" i "Głosu Kujaw", który ukazywał się tylko przez kilka miesięcy 1921r. W okresie wojny polsko-sowieckiej, w 1920r. Arentowicz służył jako ochotnik w sekcji propagandowej Włocławskiego Komitetu Obrony Narodowej. Popierał politykę Józefa Piłsudskiego.

W latach 1921-1923 był słuchaczem studiów dziennikarskich w Wyższej Szkole Nauk Politycznych w Warszawie. Współredagował "Życie Włocławka i Okolicy" (1926-1931). Na łamach tego miesięcznika dał się poznać jako doskonały regionalista i miłośnik Włocławka. Tam zamieścił m.in. swój wiersz pt."Miasto!...".
Z kolei w latach 1929-1933 wydawał "Cyrulika Włocławskiego" - pismo satyryczno-humorystyczne z własnymi tekstami.

Z. W. Arentowicz (1890-1956) - portret na podstawie fotografii wykonał Z. Ostrowski


Zdzisław Arentowicz wspierał wszelkie inicjatywy służące rozwojowi miasta. Zasiadał
w zarządach wielu stowarzyszeń popularyzujących kulturę, historię i tradycję regionu. Wspierał Komitet Budowy Muzeum Ziemi Kujawskiej. Szczególnie zaangażował się
w organizację życia teatralnego we Włocławku. Początkowo sprowadzał tu zawodowe zespoły teatralne m.in. z Torunia, Bydgoszczy, Warszawy i Wilna. W latach 1928-1937 zorganizował amatorski zespół teatralny, dla którego pisał sztuki sceniczne. Największą popularnością cieszył się czteroaktowy dramat "Płowce" (1931) i trzyaktowy wodewil regionalny "Skarb w jeziorze" (1938). Utwory te były wystawiane we Włocławku przez aktorów amatorów.

Grano też rewie teatralne: "Ważna sprawa", "Igraszki włocławskie", "Uśmiech słońca", "Promienie uśmiechu". Arentowicz był także autorem monografii "Włocławek" (1937) i książki "Z dawnego Włocławka" (1928). Pisał też słuchowiska radiowe, wiersze i bajki dla dzieci ("O rodzie ziębowym ucieszna opowieść", "O dziewczynce, co nie jadła", "Ciekawe przygody Wiewióreczki-Rudaweczki").
W latach 1940-1945 rodzina Arentowiczów została wysiedlona przez okupanta z Włocławka w okolice Kielc. W tym czasie Zdzisław zaczął działać w Polskim Komitecie Zielarskim. Wiele rękopisów jego różnych dzieł z tego okresu uległo zniszczeniu.

Po powrocie do Włocławka literat zajął się organizowaniem życia kulturalnego i społecznego miasta. Już w maju 1945r. z inicjatywy Arentowicza powstał amatorski zespół teatralny, który przyjął nazwę Stowarzyszenie Teatru Ziemi Kujawskiej.

Kiedy w 1946r. mianowano go Grodzkim Referentem Kultury i Sztuki przy Zarządzie Miejskim przekształcił teatr amatorski w półzawodowy. Od tego czasu publiczność mogła oglądać na włocławskiej scenie sztuki Ibsena, Fredry czy "Dziady" Mickiewicza. Jednak władze zlikwidowały zespoły półzawodowe. Arentowicz zaczął zapraszać do Włocławka wybitnych aktorów scen polskich m.in. Mieczysławę Ćwiklińską i Ludwika Solskiego. W 1945r. został prezesem Oddziału Kujawskiego Polskiego Towarzystwa Turystyczno- Krajoznawczego. Funkcję tę pełnił do 1952r. Z jego inicjatywy w kwietniu 1946r. powstał Klub Literacko-Artystyczny. Arentowicz objął tam funkcję prezesa. Zapraszał do Włocławka znanych literatów i naukowców: Konrada Górskiego, Gustawa Morcinka i innych.

W 1951r. został członkiem rzeczywistym Związku Literatów Polskich. Pod koniec życia
Z. Arentowicz tłumaczył dzieła A. Puszkina i bajki I. Kryłowa. Jeździł na liczne spotkania autorskie.

Zdzisław Arentowicz zmarł we Włocławku 5 stycznia 1956r. Został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Włocławek i region wiele mu zawdzięczają. W swoim dorobku z literatury, historii
i dziennikarstwa pozostawił 333 pozycje.

Za swoją działalność był odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1939), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1955) i Złotą Odznaką PTTK (pośmiertnie - w 1960 roku). W 2005 roku Biblioteka Publiczna obchodziła jubileusz 60-lecia swojej działalności. Decyzją Rady Miasta (Uchwała nr 45/XXXII/2005 z dnia 21.03.2005) placówka powróciła do starej nazwy - Miejska Biblioteka Publiczna i przyjęła na swojego patrona Zdzisława Arentowicza.

Biblioteka sprawuje opiekę nad nagrobkiem patrona, znajdującym się na Cmentarzu Komunalnym we Włocławku.
Niezwykle cenne są też kontakty z rodziną Arentowicza. Pani Irena Kamińska, córka patrona (zamieszkała obecnie w Inowrocławiu) chętnie dzieli się wspomnieniami o ojcu, przekazała też bibliotece pamiątki i książki.


  Miejska Biblioteka Publiczna we Włocławku © Wszelkie prawa zastrzeżone 2005-